Sparren met Christa Blog Over Lerna

Nog een keer doornemen en de verleden tijd aanpassen

Door gewoon te doen en te beginnen, ontdek je vanzelf wat je komt brengen. (29 oktober 2019)

https://creativemarket.com/cart/checkout

Ongeveer een half jaar geleden ben ik begonnen als zelfstandige. Hoewel ik al eerder een bedrijf heb opgestart, en nog wel in België, was het opnieuw enorm spannend. Ook omdat ik het iets anders wilde aanpakken dan de vorige keer.

Wat was ik gewend? Duidelijke doelstelling, positionering, plan van aanpak en gaan!

Deze keer had ik niet echt een doel, ik wist sowieso niet zo goed wat ik wil. Het enige dat ik wel wist, dat ik daar niet achter zou komen door thuis te zitten wachten op een ingeving.

Ik begon met het zetten en voelen van mijn intentie

“Wat mag er vanuit mij ontstaan? Waar kan ik vanuit mijzelf, vanuit mijn hart aan bijdragen en geld mee verdienen?”

Deze intentie werd mijn doel en daarmee ben ik de boer op gegaan. Met als hypothese: hoe dichterbij mezelf ik kom en blijf, hoe meer ik teweeg kan brengen bij anderen.

Vervolgens ben ik mensen gaan benaderen die ik interessant vind.

Sommige oude bekenden, meestal nieuwe, inspirerende personen. Aan hun ben ik me (opnieuw) gaan voorstellen.

Niet als dienst, maar als persoon. Met in mijn rugzak mijn ervaring, mijn talenten en mijn wensen.

Sommige vonden me te abstract en vaag. Anderen vonden herkenning en konden wel wat met mij.

Zo kwamen de eerste opdrachten binnen.

Allemaal totaal anders. Stuk voor stuk projecten die een deel van mijzelf laten zien en wat ik kom brengen.

Ik dacht bijvoorbeeld een nieuwe passie te hebben gevonden in online marketing, maar vond het drie keer niets.

Dan word ik lifecoach of zoiets, maar daar zijn er al genoeg van.

Mijn nieuwste passie is functionele creativiteit.

Ik word omringd door creatieve mensen die ontzettend nodig zijn in het bedrijfsleven, maar die niet altijd uit de verf komen. Samen met hun wil ik projecten doen. Want ik begrijp hen en ik begrijp bedrijven en kan de brug slaan tussen die twee.

Mijn richting krijgt meer vorm en begint te ontkiemen.

Vol ongeduld sta ik soms te kijken hoe mijn eigen plantje groeit.

Ik kan en wil het er niet uit trekken. 

Het komt echt vanzelf. Geduld Christa, geduld!

Daarnaast kom ik ook mezelf gigantisch tegen.

Er is niets of niemand om op terug te vallen dan mezelf. Ik ontdekte hoe onzeker ik eigenlijk ben en hoe ik dat jaren met stoerheid en een hoog tempo heb gemaskeerd. Door die onzekerheid vol in de ogen aan te kijken, veranderde het langzaam in vertrouwen. Vertrouwen dat als ik mijn hart volg, het echt goed komt. Ook al weet ik het soms even niet meer. Want creatieve kracht ontstaat juist op het moment dat je het even niet meer weet. Niet weten, maakt ontvankelijk voor het nieuwe.

En nieuwe dingen neerzetten op een manier die uitvoerbaar en succesvol zijn, is misschien wel precies wat ik kom doen. Wie weet. Ontdek je met me mee?